6.00.00 Douanetarief
6.00.00 Douanetarief, 5 december 2011, Versie 7
In dit hoofdstuk wordt algemene informatie gegeven over het Gebruikstarief, het douanetarief en de wettelijke grondslag voor de rechten bij invoer.
Het Gebruikstarief is samengesteld uit een verzameling communautaire en nationale wettelijke bepalingen en voorschriften en bevat fiscale en niet-fiscale maatregelen bij de in- en uitvoer van goederen. De basis voor het nationale Gebruikstarief is het geïntegreerde douanetarief van de Europese Gemeenschap. Dit Tarif integré communautaire (bekend onder de afkorting Taric) is weer gebaseerd op het douanetarief van de Europese Gemeenschap, de gecombineerde nomenclatuur.
Het Gebruikstarief is een instrument dat de douane gebruikt om de juistheid van in- en uitvoeraangiften te beoordelen. Met indelingsregels kan aan een bepaald goed een goederencode worden toegekend. Op basis van die goederencode kan de douane aangiften controleren op de juiste toepassing van fiscale en niet-fiscale maatregelen bij de in- of uitvoer van goederen. Een fiscale maatregel is bijvoorbeeld de heffing van rechten bij invoer of omzetbelasting; bij de niet-fiscale maatregelen kunt u denken aan de volgende maatregelen:
- maatregelen op het gebied van veiligheid, gezondheid, economie en milieu;
- landbouwmarktordeningmaatregelen (bijvoorbeeld rechten bij invoer, restituties bij uitvoer of in- en uitvoercertificaten).
Veel van deze maatregelen zijn verbonden aan een bepaalde goederencode. Voor een goede uitoefening van uw taak (verificatie) is het van essentieel belang dat u de goederen gemotiveerd kunt indelen. U moet de indelingsregels daarom bij de controle op goederenaangiften kunnen toepassen.
Het Gebruikstarief is, samengevat, dus een verzameling van fiscale en niet-fiscale maatregelen bij de in- en uitvoer van goederen, gekoppeld aan een goederencode. De feitelijke basis van het Gebruikstarief is het douanetarief. Hierover gaat de volgende paragraaf.
Het douanetarief bestaat uit:
- de (gecombineerde) nomenclatuur (een naamlijst van goederen);
- de rechten bij invoer en eventueel bij uitvoer (tarief, financiële maatregelen bij en en eventueel uitvoer).
De nomenclatuur is een systematische naamlijst van goederen. Over deze goederen is in internationaal verband afgesproken dat aan ieder goed een bepaalde plaats op de naamlijst wordt gegeven. Bij deze plaats hoort een goederencode.
De rechten kunnen autonoom (zelfstandig) of conventioneel (in een overeenkomst) worden vastgesteld. Door de nomenclatuur en de rechten samen te voegen (bij iedere goederencode is aangegeven of er heffingen verschuldigd zijn en zo ja, hoeveel), ontstaat een douanetarief.
In het douanetarief zijn ook tariefmaatregelen opgenomen die gelden voor bijvoorbeeld de ontwikkelingslanden (het Algemeen Preferentieel Systeem), de tariefcontingenten, de schorsingen van het douanerecht enzovoort.
(
Op de nomenclatuur zijn toelichtingen gegeven. Deze toelichtingen zijn aanwijzingen bij het toepassen van het douanetarief (welke goederen heeft de wetgever bedoeld bij een goederencode?). U kunt deze gebruiken bij de indeling van goederen. De toelichtingen op de nomenclatuur zijn opgenomen in het Gebruikstarief en het
Het douanetarief van de Europese Gemeenschap omvat het gemeenschappelijk douanetarief en de statistieknomenclatuur van de Europese Gemeenschap. Deze zijn weer gebaseerd op het Geharmoniseerd Systeem van de Wereld Douane Organisatie (WDO).
In de Grondwet (
